Bir gün cennetin kapısından geçen kral rüzgarın etkisiyle yıkılıvermiş merdivenlerin önünde..
Tüketecek cesareti kalmayan kral yerden korkuyla kafasını kaldırmış ve üstünden geçen ölüm rüzgarına bakmış.
Daha fazla gücü kalmayan kral kolunu kaldırıpda ölümünün elinden tutamamış..Soğuk,ayaz bastırmaya başlamış.Ellerini sıkmaya ısınmaya çalışmış telkin etmeye çalışmış ama kendine bile yalan söylemeye hali yokmuş.Ölüm rüzgarı geçmiş üstünden bir kez daha beyazlarında beyazı..Koskoca bir hiç olmuş kral.Yığılıp ruhunun işkenceleri içinde çivilere bandırılmış.Geriye kalan ruhundan artıkları küçük parçalar halinde kölelerine verilmiş.Mumlar yakılmış ve çanlar sadece köleler içinmiş bu gece.Ölümden korkan ama ölümü soluyan bu kral havalı mezarında aslında en büyük korkusunu yaşar olmuş.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder